Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej w sprawie przedawnienia odsetek i dowodów z urzędu

Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania z powodu braku spełnienia ustawowych przesłanek.

Uznano, że zasada sukcesywnego przedawniania się odsetek za opóźnienie (z upływem trzyletniego terminu) jest utrwalonym stanowiskiem SN, więc nie wymaga ponownego rozstrzygnięcia.

Stwierdzono, że dopuszczenie dowodu z urzędu na podstawie art. 232 zdanie drugie k.p.c. ma charakter fakultatywny i nie narusza zasady równości stron ani bezstronności sądu.

Wskazano, że ocena konkretnych decyzji dowodowych ma charakter kazuistyczny, a nie abstrakcyjny, co wyklucza uznanie ich za istotne zagadnienie prawne.

Roszczenia o odsetki za opóźnienie przedawniają się samodzielnie w każdym dniu opóźnienia (termin 3-letni).

Sąd może, ale nie musi, dopuścić dowód, którego nie wniosła żadna ze stron.

Rozbieżności w efektach zastosowania przepisów do konkretnych faktów nie są tożsame z rozbieżnościami w wykładni prawa (orzecznictwie).

Sąd Najwyższy w postępowaniu kasacyjnym nie ocenia domniemań faktycznych.

Podnoszenie argumentów opartych na ocenie domniemań faktycznych w skardze kasacyjnej jest nieskuteczne, gdyż wykracza to poza kognicję Sądu Najwyższego.

Próba uznania kazuistycznych decyzji dowodowych za 'istotne zagadnienie prawne' prowadzi do odmowy przyjęcia skargi do rozpoznania.