Spadek jest wakujący, jeśli spadkobierca zmarł przed złożeniem oświadczenia o przyjęciu spadku

Spadek po C. R. był wakujący, ponieważ spadkobierczyni L. J. nie złożyła oświadczenia o przyjęciu spadku ani w sposób wyraźny, ani milczący.

Śmierć spadkobierczyni przed upływem terminu na przyjęcie spadku nie sprawia, że spadek przestaje być wakujący.

Objęcie nieruchomości w posiadanie przez Skarb Państwa na podstawie dekretu warszawskiego nie wyklucza uznania spadku za wakujący.

Brak możliwości fizycznego objęcia spadku w posiadanie nie uniemożliwia złożenia oświadczenia o jego przyjęciu.

Znanym spadkobiercą jest osoba, która ujawniła wolę objęcia spadku poprzez oświadczenie wyraźne lub milczące.

Milczące przyjęcie spadku wymaga zamiaru działania w charakterze spadkobiercy; czynności zachowawcze lub zarząd tymczasowy nie są wystarczające.

Jeśli spadkobierca umiera, nie przyjmując i nie zrzekając się spadku, prawo do tych czynności przechodzi na jego własnych spadkobierców.

Orzeczenie dotyczy specyficznych spraw spadkowych otwartych przed 1 stycznia 1947 r., do których stosuje się kodeks cywilny Napoleona.

Wnioski nie mają zastosowania, jeśli spadkobierca złożył oświadczenie o przyjęciu spadku przed śmiercią.

Rozstrzygnięcie nie dotyczy spraw, w których postępowanie spadkowe zakończono prawomocnie przed 1 stycznia 1947 r.