Wąska interpretacja aktu notarialnego przy wykreślaniu wpisów reprywatyzacyjnych

Sąd Najwyższy uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.

Orzeczono, że art. 40 ust. 1 Ustawy w pierwotnym brzmieniu pozwala na wykreślenie wpisu dokonanego bezpośrednio na podstawie uchylonej decyzji lub aktu ustanawiającego użytkowanie wieczyste na rzecz beneficjenta.

Sąd wskazał, że powyższy przepis nie obejmuje dalszych rozporządzeń nieruchomością dokonywanych przez beneficjenta decyzji reprywatyzacyjnej.

Uznano, że uchylenie decyzji administracyjnej będącej podstawą zbycia nieruchomości nie powoduje automatycznej nieważności umowy zbycia, która jest samodzielną czynnością prawną.

Wniesienie nieruchomości do spółki jako wkład niepieniężny nie jest traktowane jako akt notarialny sporządzony z uwzględnieniem uchylonej decyzji w rozumieniu pierwotnego brzmienia art. 40 ust. 1 Ustawy.

Wykreślenie wpisu z księgi wieczystej na podstawie uchylonej decyzji reprywatyzacyjnej nie może odbywać się automatycznie, jeśli wpis opierał się na dalszych czynnościach cywilnoprawnych beneficjenta.

Kwestia nieważności umowy o oddanie nieruchomości w użytkowanie wieczyste lub nieistnienia prawa własności wymaga rozstrzygnięcia w trybie cywilnym.

Orzeczenie dotyczy wyłącznie pierwotnego brzmienia art. 40 ust. 1 Ustawy i nie odnosi się do nowelizacji z 26 stycznia 2018 r., która rozszerzyła katalog wpisów podlegających wykreśleniu.

Sąd nie rozstrzygnął, czy w danej sprawie nabywca nieruchomości jest chroniony rękojmią wiary publicznej ksiąg wieczystych.