Błędna ocena prawna roszczenia to nie nierozpoznanie istoty sprawy
Sąd Najwyższy uznał, że jeśli sąd pierwszej instancji dokonał oceny prawnej żądania, to fakt, że sąd drugiej instancji przyjął odmienne stanowisko co do podstawy roszczenia, nie oznacza nierozpoznania istoty sprawy. W takiej sytuacji sąd odwoławczy powinien merytorycznie rozpoznać sprawę, a nie uchylać wyrok i przekazywać go do ponownego rozpoznania.
Co orzekł sąd
Odmienne stanowisko sądu II instancji co do materialnoprawnej podstawy roszczenia nie jest równoznaczne z nierozpoznaniem istoty sprawy, o ile sąd I instancji dokonał oceny prawnej żądania w ramach przedstawionego stanu faktycznego.
Sąd II instancji powinien merytorycznie rozpoznać sprawę, jeśli różni się jedynie w ocenie prawnej żądania od sądu I instancji, działając w ramach tej samej podstawy faktycznej.
Nierozpoznanie istoty sprawy nie zachodzi wyłącznie z powodu wad postępowania wyjaśniającego lub błędnych ustaleń faktycznych.
Praktyczne wnioski
Sąd drugiej instancji nie może uchylić wyroku na podstawie art. 386 § 4 k.p.c. tylko dlatego, że ocenia podstawę prawną roszczenia inaczej niż sąd pierwszej instancji.
Kontrola zażalenia przed Sądem Najwyższym ma charakter czysto procesowy i służy sprawdzeniu, czy orzeczenie kasatoryjne zostało prawidłowo oparte na przesłankach ustawowych.
Ryzyka i ograniczenia
Złożenie zażalenia osobistego przez osobę bez zdolności postulacyjnej (np. bez adwokata lub radcy prawnego) może skutkować odrzuceniem pisma, chyba że istnieje zwolnienie z obowiązku reprezentacji procesowej.
Dane publikacji
- Identyfikator
- II CZ 38/20
- Status
- Published
- Jurysdykcja
- Polska
- Data publikacji
- 22 września 2020