Brak obowiązku wnioskowania o skargę nadzwyczajną przy skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem
Sąd Najwyższy przyjął skargę do rozpoznania, uznając, że strona nie musi udowadniać, iż podjęła bezskuteczne próby skłonienia uprawnionych podmiotów do wniesienia skargi nadzwyczajnej, aby wykazać niemożność wzruszenia wyroku innymi środkami prawnymi.
Co orzekł sąd
Nie jest niezbędne wykazanie przez skarżącą, że zwróciła się do podmiotów uprawnionych o wniesienie skargi nadzwyczajnej.
Możliwość zwrócenia się do uprawnionego podmiotu o wniesienie skargi nadzwyczajnej nie stanowi środka prawnego przysługującego stronie w rozumieniu art. 424^1 § 1 k.p.c.
Strona postępowania cywilnego nie posiada środków prawnych, które pozwoliłyby jej wymusić na uprawnionym podmiocie wniesienie skargi nadzwyczajnej.
Praktyczne wnioski
Wymóg wykazania niemożności wzruszenia wyroku innymi środkami nie obejmuje obowiązku zwracania się do podmiotów legitymowanych do wniesienia skargi nadzwyczajnej.
Żądanie odszkodowania w formie hipotetycznych kosztów naprawy jest dopuszczalne nawet wtedy, gdy pojazd został zbyty i fizyczna naprawa jest niemożliwa.
Ryzyka i ograniczenia
Wymuszanie na stronie wykazania bezskutecznych starań o wniesienie skargi nadzwyczajnej może być uznane za arbitralne i naruszające konstytucyjne prawo do sądu (art. 45 i 77 Konstytucji RP).
Wypłata hipotetycznych kosztów naprawy przy niemożliwości ich poniesienia wiąże się z ryzykiem wzbogacenia poszkodowanego, jednak nie wyklucza to dopuszczalności skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem.
Dane publikacji
- Identyfikator
- IV CNP 26/19
- Status
- Published
- Jurysdykcja
- Polska
- Data publikacji
- 11 września 2020