Czy zawezwanie do próby ugodowej przerywa bieg przedawnienia?

Sąd Najwyższy stwierdził rozbieżności w orzecznictwie dotyczące tego, czy wniosek o zawezwanie do próby ugodowej przerywa bieg przedawnienia i w jakim postępowaniu powinna być oceniana intencja wnioskodawcy.

Sprawa została przekazana do rozstrzygnięcia przez powiększony skład Sądu Najwyższego.

Wszczęcie postępowania pojednawczego jest czynnością jednostronną i może być traktowane jako czynność przedsięwzięta w celu dochodzenia roszczenia.

Skuteczność przerwania przedawnienia może zależeć od oceny rzeczywistej intencji wierzyciela – czy faktycznie dążył on do ugody, czy jedynie do przedłużenia terminu przedawnienia.

Przy ocenie intencji wierzyciela istotne może być zachowanie dłużnika, które pozwala ocenić, czy zawarcie ugody było w ogóle możliwe.

Istnieje ryzyko uznania wniosku o zawezwanie do próby ugodowej za nadużycie prawa podmiotowego (art. 5 k.c.), jeśli zostanie uznane, że służył on wyłącznie uniknięciu przedawnienia.

W przypadku uznania czynności za nadużycie, przerwanie biegu przedawnienia może zostać uznane za nieskuteczne, co może prowadzić do oddalenia powództwa.