Sąd nie jest związany poprzednim orzeczeniem przy badaniu wniosku o uchylenie nadzoru prewencyjnego

Sąd nie jest związany prawomocnością materialną poprzedniego orzeczenia w zakresie, w jakim może ocenić zasadność stosowania środków w świetle nowych okoliczności.

Postępowanie o uchylenie nadzoru prewencyjnego wymaga ponownej i kompleksowej analizy stanu osoby, w tym uwzględnienia elementów, które nie były brane pod uwagę wcześniej.

Uchylenie nadzoru jest uzasadnione, gdy nie występują przesłanki z art. 14 ust. 2 u.p.o.z.p., a nie tylko wtedy, gdy zniknęły konkretne okoliczności, które pierwotnie stanowiły podstawę zastosowania środka.

Stwierdzenie zaburzeń psychotycznych (chorób psychicznych) wyklucza stosowanie nadzoru prewencyjnego na podstawie ustawy o postępowaniu wobec osób z zaburzeniami psychicznymi stwarzającymi zagrożenie.

Nadzór prewencyjny nie może być stosowany jedynie w celu stałej kontroli stanu zdrowia osoby, jeśli nie są spełnione przesłanki ustawowe.

Wnioskodawca może powołać się na nowe okoliczności i aktualny stan zdrowia, nawet jeśli wcześniej prawomocnie uznano go za osobę stwarzającą zagrożenie.

Sąd ma obowiązek zbadać, czy obecne zaburzenia psychiczne wnioskodawcy nie wykluczają stosowania nadzoru prewencyjnego.

Orzeczenie nie dotyczy ogólnego postępowania o uchylenie statusu osoby stwarzającej zagrożenie, a jedynie postępowania o uchylenie nadzoru prewencyjnego.

Zasada ta nie ma zastosowania w sytuacjach, gdy osoba została umieszczona w Ośrodku i uchylenie nadzoru ma charakter konsekwencyjny.