🧪 Serwis w wersji beta. Treści generowane i opracowywane automatycznie – nie mają charakteru porady prawnej.

Sąd Najwyższy

Zwrot kosztów naprawy przy braku typowej umowy – prawo posiadacza zależnego

I CSK 340/18Sąd Najwyższywyrok18 lipca 2019Izba Cywilna Wydział I

Sąd Najwyższy uznał, że w sytuacji, gdy strony zawarły jedynie tymczasowe porozumienie o korzystaniu z rzeczy za wynagrodzeniem (bez zawarcia typowej umowy cywilnoprawnej), posiadacz zależny w dobrej wierze ma prawo do zwrotu nakładów koniecznych poniesionych na naprawę przedmiotu.

Co orzekł sąd

W przypadku braku typowej umowy obligacyjnej, stosunek między właścicielem a posiadaczem zależnym regulują odpowiednio przepisy o roszczeniach samoistnego posiadacza.

Posiadacz zależny w dobrej wierze może żądać zwrotu nakładów koniecznych, o ile nie zostały one pokryte z korzyści uzyskanych z rzeczy.

Naprawa maszyny niezbędna do jej utrzymania w stanie niepogorszonym jest traktowana jako nakład konieczny.

Sąd drugiej instancji ma obowiązek merytorycznego rozpoznania sprawy i może stosować przepisy prawa materialnego z urzędu, nawet jeśli powód wskazał inną podstawę prawną.

Praktyczne wnioski

Tymczasowe porozumienie o korzystaniu z rzeczy do czasu zawarcia umowy leasingu nie jest tożsame z umową dzierżawy, gdyż brakuje w nim stabilności i pewności co do czasu trwania.

Brak wniosku o opinię biegłego nie musi automatycznie prowadzić do oddalenia powództwa o zwrot kosztów, jeśli inne dowody pozwalają na ustalenie wysokości wydatków.

Ryzyka i ograniczenia

Prawo do zwrotu nakładów koniecznych przysługuje posiadaczowi zależnemu tylko wtedy, gdy działał on w dobrej wierze.

Roszczenie o zwrot nakładów może zostać ograniczone, jeśli posiadacz uzyskał z rzeczy korzyści, które pokryły koszty naprawy.

Dane publikacji

Identyfikator
I CSK 340/18
Status
Published
Jurysdykcja
Polska
Data publikacji
18 lipca 2019

Opracowano na podstawie: