Niejasne klauzule indeksacyjne są niedozwolone, nawet jeśli określają główne świadczenie

Klauzule określające mechanizm indeksacji i sposób ustalenia kursu walutowego w umowie kredytowej określają główne świadczenie kredytobiorcy.

Postanowienia określające główne świadczenia stron mogą zostać uznane za niedozwolone, jeżeli nie zostały sformułowane w sposób jednoznaczny.

Brak transparentności oraz pozostawienie bankowi pola do arbitralnego ustalania kursu walutowego wypełnia przesłanki abuzywności.

Możliwość spłaty kredytu w walucie obcej nie usuwa niedozwolonego charakteru klauzul dotyczących ustalania kursu waloryzacyjnego w złotych.

Kwalifikacja klauzuli jako 'głównego świadczenia' nie chroni banku przed zarzutem abuzywności, jeśli zapisy są niejasne.

Kluczowym kryterium oceny jest to, czy konsument może obiektywnie zweryfikować sposób ustalania kursu waluty i spreadu.

Arbitralność banku w ustalaniu kursu walutowego narusza równorzędność stron i rażąco narusza interesy konsumenta.

Banki stosujące wzorce umów z nieprecyzyjnymi zapisami o waloryzacji ryzykują uznaniem tych klauzul za niedozwolone.

Brak obiektywnej weryfikowalności kursu walutowego w umowie jest traktowany jako przesłanka do uznania zapisu za sprzeczny z dobrymi obyczajami.