Inwestor indywidualny jest konsumentem, a cena z pośredniego nabycia akcji wpływa na cenę w wezwaniu

Inwestor indywidualny, który zarządza swoim majątkiem poprzez inwestowanie w instrumenty finansowe w celu niezwiązanym z działalnością gospodarczą lub zawodową, jest konsumentem w rozumieniu art. 22^1 k.c.

Cena zapłacona za akcje w ramach pośredniego nabycia musi być uwzględniana przy ustalaniu ceny minimalnej w wezwaniu (zgodnie z art. 79 ust. 2 pkt 1 u.o.p.).

Status konsumenta nie zależy od zasobności portfela, skali inwestycji, doświadczenia inwestora, podejmowanego ryzyka ani celu czynności (np. chęci osiągnięcia zysku).

Wiedza o mechanizmach obrotu instrumentami finansowymi nie wyklucza statusu konsumenta.

Definicja konsumenta z Kodeksu cywilnego ma zastosowanie w obrocie instrumentami finansowymi, nawet jeśli ustawa o ofercie publicznej nie odwołuje się do niej bezpośrednio.

Inwestowanie prywatnych oszczędności co do zasady nie jest uznawane za działalność gospodarczą, gdyż brakuje w nim zorganizowanego i ciągłego charakteru.

Sąd Najwyższy nie rozstrzygnął kwestii odpowiedzialności deliktowej lub kontraktowej pozwanego, przekazując sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu.