Prosta praca w zorganizowanej produkcji nie może być umową o dzieło

O charakterze zobowiązania decyduje faktycznie zrealizowana praca i jej efekt, a nie nazwa nadana umowie przez strony.

Prosta praca akordowa w warunkach zorganizowanej produkcji nie może być kwalifikowana jako dzieło.

Zatrudnienie realizowane w cyklu produkcyjnym zgodnym z profilem działalności firmy wiąże się z ryzykiem pracy pracowniczej i podlega obowiązkowemu ubezpieczeniu.

Strony nie mogą unikać obowiązków składkowych poprzez zawieranie pozornych umów o dzieło.

Nazwanie umowy „umową o dzieło” nie chroni przed ZUS, jeśli charakter pracy wskazuje na typowe zatrudnienie lub zlecenie.

Prace polegające na prostych, powtarzalnych czynnościach (np. pakowanie produktów), wykonywane pod nadzorem i w siedzibie firmy, są traktowane jako usługi podlegające ubezpieczeniom.

Organ weryfikujący składki ma prawo zakwestionować umowę o dzieło, jeśli służyła ona jedynie uniknięciu opłat na Fundusz Ubezpieczeń Społecznych.

Stosowanie umów o dzieło do prac o charakterze produkcyjnym i akordowym niesie wysokie ryzyko uznania ich za umowy podlegające obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym.

Ryzyko dotyczy szczególnie sytuacji, gdy wykonawca stosuje się do poleceń przełożonych, regulaminów BHP i podlega ewidencji obecności.