🧪 Serwis w wersji beta. Treści generowane i opracowywane automatycznie – nie mają charakteru porady prawnej.

Sąd Najwyższy

Wydanie towaru oszustom nie zawsze oznacza rażące niedbalstwo przewoźnika

II CSK 125/19Sąd Najwyższywyrok10 września 2020Izba Cywilna Wydział II

Sąd Najwyższy potwierdził, że wydanie towaru osobom nieuprawnionym w wyniku oszustwa nie musi być uznane za rażące niedbalstwo przewoźnika. W takiej sytuacji możliwe jest zastosowanie ograniczenia odpowiedzialności odszkodowawczej przewidzianego w konwencji CMR.

Co orzekł sąd

Wydanie towaru osobom nieuprawnionym w opisanych okolicznościach nie stanowiło rażącego niedbalstwa, co pozwala na zastosowanie ograniczonej odpowiedzialności przewoźnika z art. 23 ust. 3 CMR.

Skarga kasacyjna w zakresie powództwa wzajemnego została odrzucona, ponieważ wartość przedmiotu zaskarżenia nie przekraczała wymaganego progu minimalnego.

Skargi kasacyjne obu stron w pozostałym zakresie zostały oddalone.

Praktyczne wnioski

Przy ocenie, czy przewoźnik dopuścił się rażącego niedbalstwa, sąd może wziąć pod uwagę fakt, że nadawca przekazał przewoźnikowi dane kontaktowe, które uwiarygodniły komunikację z oszustami.

Odszkodowanie można zasądzić w walucie polskiej, jeśli wartość towaru na fakturze była w niej wyrażona, co eliminuje konieczność przeliczania kursu walutowego.

Prawo do odszkodowania przysługuje osobie uprawnionej niezależnie od tego, czy posiada ona prawo własności do towaru lub czy faktycznie poniosła szkodę.

Ryzyka i ograniczenia

Przewoźnik odpowiada za zaginięcie towaru, jeśli wyda go osobom nieuprawnionym, nawet jeśli stało się to w wyniku działania oszustów.

Skarga kasacyjna zostanie odrzucona, jeśli wartość przedmiotu zaskarżenia nie spełnia wymogu minimalnej wartości określonej w k.p.c.

Dane publikacji

Identyfikator
II CSK 125/19
Status
Published
Jurysdykcja
Polska
Data publikacji
10 września 2020

Opracowano na podstawie: