Wielokrotne wnioski o wyłączenie sędziego po zamknięciu rozprawy to nadużycie praw procesowych

Wielokrotne zgłaszanie wniosków o wyłączenie sędziego po zamknięciu rozprawy, opartych na tych samych okolicznościach, jest nadużyciem praw procesowych i jest bezskuteczne.

Udział sędziego w rozpoznaniu sprawy nie powoduje nieważności postępowania, jeśli wniosek o jego wyłączenie nie został rozpoznany, ale istniały podstawy do jego odrzucenia.

Wniosek o wyłączenie wszystkich sędziów sądu apelacyjnego jest czynnością o charakterze ustrojowym, a nie procesowym.

W postępowaniu o wyłączenie wszystkich sędziów sądu apelacyjnego przed Sądem Najwyższym nie obowiązuje przymus adwokacko-radcowski, zatem strona może złożyć taki wniosek osobiście.

Strona może osobiście złożyć wniosek o wyłączenie wszystkich sędziów sądu apelacyjnego bez konieczności korzystania z pomocy adwokata lub radcy prawnego.

Sąd może oceniać wyjaśnienia stron w oparciu o zasady doświadczenia życiowego, co nie stanowi naruszenia przepisów dotyczących ustaleń faktycznych (art. 231 k.p.c.).

Złożenie wniosku o wyłączenie sędziego po zamknięciu rozprawy, jeśli opiera się on na tych samych przesłankach co wcześniejsze, odrzucone wnioski, zostanie uznane za nadużycie prawa i nie wpłynie na nieważność postępowania.