Niewykonanie umowy fiducjarnej nie jest deliktem – orzeczenie SN
Sąd Najwyższy uznał, że niewykonanie zobowiązania z umowy fiducjarnego nabycia własności samo w sobie nie stanowi czynu niedozwolonego (deliktu) w rozumieniu art. 415 k.c. Ponadto Sąd wskazał, że zasadniczo nie jest dopuszczalny zbieg roszczenia z tytułu bezpodstawnego wzbogacenia z roszczeniem wynikającym z niewykonania zobowiązania.
Co orzekł sąd
Niewykonanie zobowiązania samo przez się nie jest działaniem bezprawnym w rozumieniu art. 415 k.c., chyba że narusza obowiązek powszechny ciążący na każdym.
Zasadniczo wykluczona jest dopuszczalność zbiegu roszczenia z tytułu bezpodstawnego wzbogacenia z roszczeniami z tytułu niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania.
Roszczenia z tytułu bezpodstawnego wzbogacenia nie mogą być stosowane wewnątrz stosunków zobowiązaniowych, jeśli wierzycielowi przysługuje roszczenie z tytułu odpowiedzialności kontraktowej.
Praktyczne wnioski
W przypadku niewykonania umowy fiducjarnej nie można automatycznie domagać się odszkodowania na zasadach ogólnych z art. 415 k.c. (odpowiedzialność deliktowa).
Wierzyciel nie może łączyć roszczenia o zwrot nienależnego świadczenia z roszczeniem z tytułu niewykonania umowy.
Ryzyka i ograniczenia
Próba oparcia roszczenia o odszkodowanie na art. 415 k.c. w sytuacji, gdy doszło jedynie do niewykonania umowy, może zakończyć się oddaleniem powództwa.
Konstruowanie roszczenia o bezpodstawne wzbogacenie w sytuacji, gdy przysługuje roszczenie kontraktowe, jest uznawane za niedopuszczalne.
Dane publikacji
- Identyfikator
- II CSK 757/18
- Status
- Published
- Jurysdykcja
- Polska
- Data publikacji
- 9 września 2020