Przedawnienie roszczeń wekslowych a stosunek podstawowy w leasingu

Roszczenie wekslowe nie uległo przedawnieniu, ponieważ weksel wypełniono przed przedawnieniem roszczenia podstawowego, a pozew wniesiono w terminie trzech lat zgodnie z art. 70 prawa wekslowego.

Odszkodowanie z art. 709^15 k.c. ma charakter kontraktowy i służy przywróceniu finansującego do stanu, w jakim byłby przy prawidłowym wykonaniu umowy.

Opłata końcowa w umowie leasingu jest elementem wynagrodzenia finansującego i może być uwzględniona w odszkodowaniu z art. 709^15 k.c.

Dyskontowanie niewymagalnych rat leasingowych następuje od momentu sprzedaży przedmiotu leasingu, a nie od daty wygaśnięcia umowy.

Koszty ubezpieczenia pojazdu poniesione po rozwiązaniu umowy nie stanowią elementu odszkodowania z art. 709^15 k.c.

Ciężar dowodu w zakresie wykazania korzyści finansującego (które podlegają odliczeniu od odszkodowania) spoczywa na leasingobiorcy.

Od odszkodowania należy odliczyć cenę sprzedaży przedmiotu leasingu oraz korzyści wynikające z przedterminowej zapłaty rat.

Kara umowna za nieterminowy zwrot pojazdu może być naliczana jedynie do momentu, w którym pojazd został zabezpieczony przez Policję.

Wypełnienie weksla in blanco po upływie terminu przedawnienia roszczenia ze stosunku podstawowego może skutkować utratą możliwości skutecznego dochodzenia należności.

Leasingobiorca ponosi ryzyko braku uznania odliczeń z odszkodowania, jeśli nie przedstawi dowodów na korzyści uzyskane przez finansującego.