🧪 Serwis w wersji beta. Treści generowane i opracowywane automatycznie – nie mają charakteru porady prawnej.

Sąd Najwyższy

Zarzut przedawnienia zwrotu aportu może być nadużyciem prawa podmiotowego

V CSK 532/18Sąd Najwyższywyrok8 września 2020Izba Cywilna Wydział V

Sąd Najwyższy orzekł, że podniesienie przez Skarb Państwa zarzutu przedawnienia roszczenia o zwrot aportu w postaci nieruchomości, która służyła zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych powoda, stanowi nadużycie prawa podmiotowego w rozumieniu art. 5 k.c.

Co orzekł sąd

Podniesienie zarzutu przedawnienia przez Skarb Państwa w tej konkretnej sprawie było sprzeczne z zasadami współżycia społecznego.

W przypadku konfliktu między stabilnością obrotu prawnego a potrzebami mieszkaniowymi, pierwszeństwo należy przyznać ochronie wolności mieszkania.

Sam upływ czasu nie jest jedyną i wystarczającą przesłanką, która uniemożliwiałaby zastosowanie art. 5 k.c. do zarzutu przedawnienia.

Zastosowanie art. 5 k.c. do zarzutu przedawnienia jest dopuszczalne w szczególnie rażących przypadkach nadużycia prawa.

Praktyczne wnioski

Ocena, czy zarzut przedawnienia jest nadużyciem prawa, wymaga indywidualnej analizy okoliczności sprawy, w tym sytuacji osobistej i majątkowej stron.

Fakt, że nieruchomość służyła zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych, a powód faktycznie nią władał (płacąc podatki i opłaty), ma kluczowe znaczenie dla oceny nadużycia prawa.

Charakter nieodpłatnego nabycia mienia przez Skarb Państwa (jako następcę prawnego spółki) wpływa na to, czy może on skutecznie powołać się na przedawnienie.

Ryzyka i ograniczenia

Zastosowanie art. 5 k.c. do zarzutu przedawnienia jest rozwiązaniem wyjątkowym i nie może stać się ogólną zasadą prawną.

Zarzut przedawnienia co do zasady skutecznie blokuje możliwość dochodzenia roszczenia, chyba że zostanie udowodnione rażące nadużycie prawa.

Dane publikacji

Identyfikator
V CSK 532/18
Status
Published
Jurysdykcja
Polska
Data publikacji
8 września 2020

Opracowano na podstawie: